karanlık şiir

Yazıp siliyorum şimdilerde...

Ne içimdeki fırtınaları anlatmaya kelimeler yetiyor,

Ne de boşluğu doldurmaya mürekkebim.

Üşüyorum...

Hayır kışın geri gelmesi değil tabi ki sebebi,

İçimde dolaşan kara bulutlar.

Arıyorum...

Sırtımı dayayacak sağlam bir duvar,

Köklerimi salacağım verimli bir toprak.

Özlüyorum...

Özledikçe daha çok özlüyorum çocukluğumu

Sorumluluklarımdan kaçmak, saklanmak istiyorum.

Uzaklaşıyorum...

Saflığımdan, temizliğimden.

Hayatın beni kirletmesine göz yumuyorum.

Ağlıyorum...

Kimselerin olmadığı, duymadığı

Karanlık gecelerde, gözyaşlarımı içime akıtıyorum.

Kanıyorum...

Gögüs kafesime çarpan ruhumla

Daha da acıyor kalbim, kanıyorum.